Eryaman’ın geniş caddelerinden Devlet Mahallesi’ne doğru inerken, Anadolu Bulvarı’nın akşam ışıkları altında kendimi serbest bırakıyorum. Göksu Parkı’nın yeşiliyle çevrili sokaklarda dolaşırken bile tenimdeki sıcaklığı saklayamıyorum; ince bir elbisenin altında her adımımda belli belirsiz kıpırdanan kaslarım, konuklarımın gözlerini üzerime çekiyor.
Metro durağından çıktığınızda, Eryaman 5 Metro’nun hemen yanı başındaki sessiz bir noktada buluşuyoruz. Kapıdan içeri girer girmez, dilimin ucunda bekleyen o tatlı davet: “Gelin, kendinizi bana bırakın.” Kalçalarımın kıvrımı, göğüslerimin yumuşak ağırlığı ve ıslak dudaklarımın yavaş yavaş ısınmasıyla gece kısa sürede alevleniyor. Sizi yavaşça sırtüstü yatırıp, dudaklarımı boynunuzdan göğsünüze doğru gezdirirken her inlememizi tek bir ritme bağlayacağım.
İster Göksu Parkı’na bakan bir pencerenin önünde, ister kapalı perdelerin ardında, arzunuzu karşılayana kadar durmayacağım. Vücudumun her kıvrımını ellerinize teslim ediyorum; karşılıklı soluklarımız hızlandıkça, Eryaman’ın gece sessizliğini sadece bizim inlemelerimiz dolduruyor.
Comments