Kızılay’daki kalabalığın içinde kendimi bulduğumda, Tunalı Hilmi’ye inen kaldırımlar bile daha yavaş geçiyor. AŞTİ’den inen otobüsler Bahçelievler’e doğru süzülürken, ben de aynı ritimde, kısa bir etekle ve ıslak dudaklarla bekliyorum. Bir bakış yeter; o bakışın altındaki gerginlik, Atakule’nin ışıkları altında bile fark edilir.
Bilkent’e uzanan uzun yolların ortasında, kendi dairemde, saatlerin nasıl geçtiğini unutuyorum. O anlarda Rus tenimin sıcaklığı, tenine dokunduğum her noktada kendini hissettiriyor. İstediğin kadar uzun, istediğin kadar yavaş; acele etmeden, her nefeste daha derinleşen bir yakınlık sunuyorum. Kendi sınırlarımı bilirim, aynı şekilde seninkileri de saygıyla karşılarım.
İki büklüm bir gülümseme, sonra da bir sonraki buluşma için hazır bir beden. Ankara’nın en hareketli sokaklarında bile, ben sana özel bir köşe yaratıyorum; orada zamanın, tenin ve arzunun ritmiyle akmasına izin veriyoruz.
Comments